Και δεν πάμε…

       loneliness (2).bmp

 

 

  Με μια πρώτη ματιά έμοιαζε με αυτό που ζητούσα. Μικρό, σκοτεινό και ήσυχο.

Χώθηκα σε μια γωνιά στην μπάρα , με την πλάτη στον τοίχο για να νιώθω τα νώτα μου καλυμμένα και να ελέγχω τον χώρο.

Πριν προλάβω να βγάλω τον καπνό μου, μια ξανθούλα με αποστεωμένο πρόσωπο στήθηκε απέναντι περιμένοντας παραγγελία. Παράγγειλα τη βότκα μου κι ευχήθηκα να ήταν καθαρή. Στρίβοντας τσιγάρο έριξα μια ματιά στο καταφύγιο. Οι τοίχοι ήταν χτισμένοι με τούβλα και πάνω από την είσοδο έστεκε ένα παλιό ποδήλατο.

            Τελικά θα μάθω ποτέ ισορροπία; αναρωτήθηκα για άλλη μια φορά.

Πάνω στην μπάρα γλάστρες χαμηλές με βασιλικό και σκονισμένα μπουκάλια που έπαιζαν με μια ρετρό διάθεση το ρόλο κηροπηγίου. Στο δεξί μου χέρι με πλησίαζε απειλητικά ένας μικρός κάκτος, αλλά το έπαιξα αδιάφορη.

Γραμμόφωνα, παλιά  ραδιόφωνα και ρολόγια αποτελείωναν τον διάκοσμο.

Αρκετά με την αισθητική του ιδιοκτήτη. Προφανώς οργισμένος νέος αρχές του ‘;80 με μηχανή μεγάλου κυβισμού και στενό τζην, αν δεν είχε ξεχειλώσει από την καλοπέραση που φέρουν μια γυναίκα και 2-3 παιδιά.

    Εκτός από μένα στο μαγαζί ήταν δύο άντρες σε ένα τραπεζάκι κοντά στην πόρτα, με σκούρα ρούχα και σκονισμένο βλέμμα, το οποίο με ακολουθούσε από τη στιγμή που μπήκα. Τώρα, ο ένας είχε γυρίσει δήθεν διακριτικά την καρέκλα προκειμένου να ρίχνει πλάγιες ματιές προς το μέρος μου. Αισθάνθηκα να παρακολουθείται κάθε κίνησή μου μέχρι να φέρω στα χείλη το τσιγάρο και να το ανάψω. Σκέφτηκα προς στιγμή να τους δώσω κάτι να με θυμούνται , αλλά προτίμησα να μείνω ήσυχη περιμένοντας να χάσουν το ενδιαφέρον τους.

 Το ποτό έμοιαζε καθαρό και αρκετή η δόση και οι πρώτες γουλιές ήταν τόσο απολαυστικές όσο το νερό μια ζεστή μέρα.

Το πρώτο έφερε το δεύτερο και στη συνέχεια το τρίτο προτού ζητήσω κάτι να φάω.

Ένα πιάτο με πατάτες και αυγά τηγανισμένα σε ταγγισμένο λάδι και φέτες ντομάτες γύρω με σκοτεινή όψη , προσγειώθηκε μπροστά μου.

Οι ώρες περνούσαν ευχάριστα με έντεχνα ελληνικά. Κατάλαβα ότι είχε νυχτώσει όταν η μουσική άλλαξε σε rock και τη θέση της ξανθιάς πίσω από τη μπάρα πήρε ένας τύπος με καράφλα και -τι  συνηθισμένο- μια κοτσίδα λεπτή και άνευρη.

 Είχα πάει ήδη 2 φορές στην τουαλέτα και περίμενα το επόμενο ποτό όταν άκουσα δίπλα μου μια βραχνή φωνή κι ένα σφηνάκι με Jack Daniel‘;s στη θέση της Absolut.

Γυρνώντας αντικρίζω ένα χαμόγελο. Γένια κάποιων ημερών, κοντά σγουρά μαλλιά με γκρίζες τούφες διάσπαρτες, τζην και μαύρα.

Καλά τα πας , σκέφτηκα.

 Προφανώς είχε γλιστρήσει στο διπλανό σκαμπό αθόρυβα όσο παράγγελνα.

Έτσι κι αλλιώς είχα πάψει από ώρα να κοιτάζω την πόρτα. Δεν περίμενα πια τίποτα.

          Πάμε; ρώτησε.

Για λίγο έμεινα να τον κοιτώ χωρίς να καταλαβαίνω. Βόλτα τώρα που αρχίζει η νύχτα;

Συνειδητοποίησα όμως ότι εννοούσε το σφηνάκι, καθώς είχε σηκώσει το δικό του και με κοίταζε.

          Και δεν πάμε;

 

~~                                                ~~~

5 σκέψεις σχετικά με το “Και δεν πάμε…

  1. 1. Ονειροπολείς Πενθεσίλεια μου. Ονειροπολείς.

    2. Κάτι που δεν το επιτρέπεις σε μένα και με επαναφέρεις στην τάξη
    συνεχώς.

    3. Αλήθεια, τι θα τους εδινες να σε θυμούνται;

    4. Ο διάκοσμος δεν αποτελειώνεται. Συμπληρώνεται. Και να πω ότι δεν
    ξέρεις ελληνικά; Τα ξέρεις καλύτερα από μας.

    5. Πάμε; Γιατί απόρεσες που ήταν νύχτα; Οι καλύτερες βόλτες νύχτα
    γίνονται.
    Αυτά.
    Την καληνύχτα μου (αν και φαντάζομαι ότι ήδη κοιμάσαι, λόγω
    κόπωσης
    WL

    Μου αρέσει!

  2. 1. Κακό είναι να ονειροπολώ;

    2.Καλά σου κάνω!

    3.Δε θα μάθεις 🙂

    4. Άσε, και τον αποτελείωσε το διάκοσμο. Μάθε να παίζεις με τις
    λέξεις!

    5.Γιατί η νύχτα ξεκινούσε μέσα. Τι να κάνω έξω;
    ΥΓ. Μη με βάζεις να εξηγώ ανεξήγητα
    Καλή σου μέρα

    Μου αρέσει!

  3. Μόλις επέστρεψα. Έλειπα από Παρασκευή πρωί. Γιατί να μην μου εξηγείς; Δικαιούμεθα και εμείς με χαμηλό δείκτη ευφυίας, κάποιες ερμηνείες. Να επιμείνω να μάθω; Η τελευταία σου φωτογραφία μου άρεσε πολύ. Και ξέρεις ότι κάτι ξέρω (λίγο) από φωτογραφίες. Πρέπει να ήταν τεχνίτης ο φωτογράφος για να αποδώσει ίσως περισσότερα από ότι έβλεπε ο φακός (μη με δείρεις τώρα με αυτά που λέω – πάντως είναι καλή φωτογραφία).
    Την καληνύχτα μου.
    WL

    Μου αρέσει!

  4. και πήγατε,

    και όσο η νύκτα μέσα γινόταν όλο και πιο σκοτεινή, από το βιτρό του
    παλιού παραθύρου, στο βάθος, κάτω από το ξύλινο εξώστη, πολύχρωμες
    ανταύγειες, η μια μετά την άλλη εκτοξευόντουσαν προς τις ακμές.

    Σε βρήκαν και σένα στην άκρη του μπαρ, με τα δυο σου τα χέρια το
    πρόσωπο κρατούσες κι έκλαιγες, σαν να μοιρολογούσες. Αυτός είχε
    φύγει δεν άντεξε το πόνο που από τα χείλη σου γεύτηκε.
    Είσαι εξαιρετική στη γραφή

    Μου αρέσει!

  5. Ευχαριστώ για τα σχόλια, αλλά επειδη ένα ατύχημα με έχει βγάλει
    εκτός (συνοδεία 10 ραμμάτων στο κεφάλι), θα επανέλθω μόλις
    κατορθώσω να επικοινωνήσω με το περιβάλλον ξανά.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s