Η άλλη…

 Θα πάει μακριά η βαλίτσα, το βλέπω εγώ.

Όσοι/ες έχουν υπομονή…κι ευγένεια…ποπ κορν, τσιγάρο και σίγουρα ποτό.

 

-Μ’ αγαπάς;

-Πού είναι το πουκάμισό μου; Σε 10 λεπτά πρέπει να έχουμε φύγει. Πετάω απόψε για το συνέδριο και ακόμα έχω τις σημειώσεις της ομιλίας μου σκορπισμένες.

-Μ’ αγαπάς;Αναστέναξε.

Σταμάτησε να ντύνεται και ξάπλωσε πάλι στο κρεβάτι.  Του χαμογέλασε, μα έμοιαζε σκοτεινιασμένο το βλέμμα της. Της χάιδεψε το πρόσωπο και εκείνη του φίλησε τα δάκτυλα. Έπιασε μια τούφα από τα μαύρα της μαλλιά , έσκυψε και την μύρισε. Θα ήθελε να της πει ότι λατρεύει αυτή την τούφα των  μαλλιών της, αλλά περισσότερο λατρεύει τα μαλλιά στο πίσω μέρος του λαιμού της, όταν ιδρώνει μετά τον έρωτά τους και την έχει πάρει αγκαλιά. Ακόμη, θα ήθελε να της έλεγε πόσο τέλεια βρίσκει τα ματοτσίνορά της. Κάθεται και τα χαζεύει όταν κοιμάται ή όταν τον φιλάει με μάτια κλειστά. Πόσο μικροσκοπικά φαινόταν τα δάκτυλά της μέσα στην παλάμη του. Και πόσο νέα και φρέσκια φαινόταν δίπλα του, σαν κοίταζε τον καθρέφτη.

          Ξέρεις τι ώρα είναι; Θα έχει έρθει ο άντρας σου σπίτι. Τι θα του πεις πάλι;

Σηκώθηκε κι άρχισε πάλι να ντύνεται. Δεν μίλησε κανείς. Για λίγο.

          Κάθε φορά που βιάζεσαι να με ξεφορτωθείς ή να αποφύγεις μια συζήτηση  θυμάσαι τον άντρα , τα παιδιά, την πεθερά μου. Κάθε φορά! Αλήθεια; Νοιάζεσαι για μένα ή μήπως για αυτόν;  Να, πάρε τον στο τηλέφωνο. Ρώτα τον. Ρώτα τον αν ξέρει πού κοιμάται η γυναίκα του και με ποιον. Τόλμα! Τόλμα να του πεις και το  όνομά σου. Ιάκωβος Χατζηγιώργης, ο οικογενειακός φίλος και γιατρός σας. Και μετά θα πάρω εγώ τη γυναίκα σου να της πω ότι οι υποψίες της βγήκαν αληθινές, ο άντρας της κοιμάται με κάποια, όχι τσούλα, αλλά καλή πουτάνα στο κρεβάτι, κάτι που το εκτιμά για μια-δυο ώρες.

Είχε σηκωθεί στο κρεβάτι μισοντυμένη , κόκκινη από τον θυμό κι αναμαλλιασμένη, με μουτζουρωμένα τα μάτια από τη μάσκαρα. Λίγο σάλιο σκορπιζόταν σε κάθε λέξη που έβγαζε με αυξανόμενη ένταση από το στόμα της.

          Πάρτον, πάρτον! Πάρτον τώρα γαμώτο σου! φώναξε και του πέταξε το κινητό. Τον βρήκε στον ώμο , έπεσε στη μοκέτα και διαλύθηκε. Έμεινε να κοιτάζονται μέχρι που εκείνη σωριάστηκε και πάλι στα σκεπάσματα.

Σήκωσε το τηλέφωνο, το συναρμολόγησε και της το έδωσε.

Άνοιξε το , μη σε ψάχνουν και άρχισε να ντύνεσαι. Δεν έχουμε πολλή ώρα μπροστά μας, είπε ψυχρά και κάθισε στην πολυθρόνα περιμένοντάς την.

Πήρε το κινητό, κατέβηκε από το κρεβάτι και ξάπλωσε δίπλα στα πόδια του. Έμοιαζε με κομμένο φύλλο που έπεσε από δέντρο , ξερό , έτοιμο να θρυμματιστεί .

22 σκέψεις σχετικά με το “Η άλλη…

  1. ωχ ενοχές… εμ … όταν αρχίζουν στα «παράνομα» ζευγάρια οι
    διεκδικήσεις αυτά συμβαίνουν… από την άλλη αυτά τα ερωτικά
    τετράγωνα είναι ναρκοπέδια.
    α ωραία και εσύ περίεργα τακγς βάζεις Τέλεια, θα πρέπει να
    αρχίσω να είμαι ιδιαίτερα προσεκτική για να μάθω την κωδικοποίηση
    σου 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Μάνια μου, ναρκοπέδια είναι και τα τρίγωνα και τα
    πεντάγωνα…Γωνίες είναι αυτές, αγκυλώνεσαι.

    Α, ψάξε ψάξε τα ταγκς και λίγα έβαλα 🙂

    Μου αρέσει!

  3. Πενθεσίλεια, το αγριεύεις λίγο το πράγμα. Μη ξεχνάς μια ανδρική
    ρήση «κάθε άνδρας θέλει μία τσούλα στο κρεβάτι του» και την ακόμη
    καλύτερη «κάθε άνδρας θέλει μία παρθένα τσούλα στο κρεβάτι του» αν
    μπορεί ποτέ να ισχύσει αυτό. Ένα κακό θηλυκό είχε απαντήσει ως εξής
    στον (παράνομο) φίλο της που γκρίνιαζε για τις παλιές της σχέσεις:
    θα με ήθελες παρθένα χωρίς να γνωρίζω τίποτε ή τώρα που είμαι
    γεμάτη σοφία και τρως το μέλι με το κουτάλι και όχι αραιό όπως οι
    παλαιότεροι;
    Κακό θηλυκό είπαμε.
    WL
    Περιμένουμε τη συνέχεια. Ειδάλλως να πάμε για ύπνο νωρίς.

    Μου αρέσει!

  4. WL, μην γίνεσαι μισογύνης με τέτοιες ρήσεις…με χαλάει…

    Να πας για νανάκια γιατί δεν είμαι μηχανή παραγωγής κειμένων να
    ρίχνω κάθε ώρα και μια σελίδα. Κάτσε να δω πού θα πάει το πράγμα
    και ξαναέλα.

    Μου αρέσει!

  5. ωρες-ωρες μ΄αρεσεις πενθεσιλεια.

    εχθες εκανα οδηγωντας 560 χλμ σε μια μερα – ουσιαστικα σε 12 ωρες.
    βαση-ξανθη-πομακοχωρια-κοτάννη, το τελευταιο των τελευταιων με την
    πιο παραδοσιακη ταβερνα στην ελλαδα-σταυρουπολη-επιστροφη στη βαση.

    σημερα ετρεχα για κατι οικογενειακες δουλιες.

    μαλλον πρεπει να κατακλιθω, αν και το οσμιζομαι οτι παλι θα με
    πιασει το ξημερωμα.

    περιμενω δυνατη συνεχεια, οποτε και να ερθει αυτη.

    ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΒΡΑΔΥ

    WL

    Μου αρέσει!

  6. α και κατι αλλο.

    ο καλος συγγραφεας πρωτα ολοκληρωνει το πονημα του και μετα το
    δινει σε οσες συνεχειες επιθυμει.

    δεν γραφει υπο την πιεσιν ημων των αργοσχολων και ανυπομονων
    αναγνωστων.

    μονο μη μου θυμωνεις.
    την αγαπη μου και τα φιλια μου.
    WL

    Μου αρέσει!

  7. Έρωτας; Sex; παιχνίδι εξουσίας και ανταγωνίσιμου, η γυναίκα του
    άλλου, σύμβολο υπεροχής απέναντι στον αντίπαλο, αντικείμενο ισχύος,
    πόθου και σύμβολο επιβράβευσης. Όλα αυτά αρκεί αυτή η γυναίκα να
    ΑΝΗΚΕΙ σε άλλον γιατί η δικιά μας πρέπει να είναι σεμνή και
    χαμηλοβλεπούσα ακόμη και στο κρεβάτι έτσι και αλλιώς για πουτάνες
    έχουμε τις γυναίκες των άλλων.
    Ιουλία

    Μου αρέσει!

  8. Πενθεσίλεια τολμάς….!!! και ξέρεις ότι αυτό στην λογοτεχνική
    γραφή μου αρέσει. Και μου αρέσει γιατί με κούρασαν τα γλυκανάλατα
    και καλώς καμωμένα κείμενα και δρώμενα για τις ωραίες, εννοείται
    νόμιμες, αγάπες, για τον παντοδύναμο έρωτα με τα ρομαντικά και τα
    έτερα παρελκόμενα.

    Η Ζωή από ένα σημείο και μετά, όπως είπατε, είναι ναρκοπέδιο. Και
    εκεί για να επιβιώσεις θέλει άντερα.

    Κάποτε σε ένα Κινηματογραφικό έργο («Αγαπή και αίμα» του Φώσκολου),
    συμβολικά δύο οικογένειες βουτήχτηκαν στο αίμα από μια ερωτική
    σχέση.

    Τότε ακούστηκε το τεράστιο:
    «Τι το ήθελες ρε Αρμπούζη και το διάβηκες αυτό το ποτάμι ; τώρα
    έχουμε πέσει όλοι μας στην κόλαση και χορεύουμε».
    Σαν μπεις σε αυτό το χορό των διεκδικήσεων, των ιδιοκτησιών, των
    ανταγωνισμών, των κάθε λογής «εγώ» αντιλαμβάνεσαι ότι ο δρόμος για
    τη κόλαση είναι ορθάνοιχτος.
    Το γούσταρα πολύ το γραπτό σου. Όπως απόλυτα γουστάρω και το
    χιούμορ σου. Κεφαλλονίτισσα γνήσια γαρ Κυρά μου, φωτιά και αντάρα.

    Και το γουστάρω το γραπτό σου, το διήγημά σου ξέρεις γιατί ; μια
    για τον επιπρόσθετο λόγο ότι δεν είναι για «παρθένες έξωθεν» και
    «καλές νοικοκυρές», πάντα έξωθεν. Αλλά είναι για ΓΥΝΑΙΚΕΣ. Θα δω
    και το ρόλο που επιφυλάσσεις και στον άντρα στο έργο σου και θα
    επανέλθω.
    Σε φιλώ καλή μου.

    Υ.Γ. Ξέχασα να πω ότι γουστάρω ανεπανάληπτα το χιούμορ σου όταν
    είναι να την ….πεις σε κάποιον καλοπροαίρετα.

    Μου αρέσει!

  9. WL, ποιος σου είπε ότι είμαι καλή και μάλιστα συγγραφέας ώστε να
    εφαρμόζω αυτό που λες; Ανυπόμονος ή όχι, δεν νομίζω ότι δεν
    υπάρχουν ωραιότατα μυθιστορήματα να διαβάσει κάποιος, αργόσχολος ή
    μη, από το να περιμένει ανυπόμονα το τι γράφω εγώ!

    Ώστε έκανες τέτοια διαδρομή…Χαρά στο κουράγιο σου. Αλλά αν σε
    αποζημιώνει μια καλή ταβέρνα, ίσως αξίζει τον κόπο 🙂

    Α, και δεν έχει «ώρες-ώρες μου αρέσεις»! Ή σου αρέσω ή όχι, μέσες
    λύσεις θα έχουμε; Τς τς τς!

    Μου αρέσει!

  10. Ιουλία, δεν ξέρω τι να σου πω. Θεωρώ ότι είναι υγιές να μπορείς
    να ζεις τις ερωτικές σου φαντασιώσεις με τον/την σύντροφό σου ,
    χωρίς ταμπέλες και ζήλιες . Τι σημαίνει να είναι η δικιά μας αθώα
    και να αναζητούμε το πάθος αλλού; Εκτός αν πια όσες προσπάθειες κι
    αν κάνεις, ο απέναντι δεν ανταποκρίνεται. Αλλά αυτό σημαίνει
    έλλειψη επικοινωνίας . Όταν ξεγυμνώνεσαι μπροστά σε κάποιον που
    έχεις συναισθήματα, αλλά έχεις κρυμμένη την ψυχή σου κάτω από
    στρώματα καθωσπρεπισμού, τότε δεν επικοινωνείς, απλά κοινωνείς σεξ
    .

    Μου αρέσει!

  11. John John, καλέ μου, κάποτε, όταν έγραφα πιο πολύ, ένας «πιστός
    αναγνώστης» μου, μού είχε πει: Μου αρέσεις γιατί δεν
    γράφεις…γυναικεία .Εμ, Μαντά δεν είμαι βλέπεις 🙂 Και μετά από
    μια ηλικία (καμιά 60ριά με έκανε η Μάνια είπε! 🙂 ) μαθαίνεις ότι
    τα «δήθεν» σού τρώνε χρόνο, ή τουλάχιστον πρέπει να μάθεις να τα
    αποβάλεις. Επιθυμώ να γράφω όπως είναι τα πράγματα ή έτσι θα ήθελα
    να κατάφερνα. Το ροζ με τα συννεφάκια, με κάνει να βαριέμαι
    λιγουλάκι…Πού να μας δεις στα καλά μας, όταν το gothic και το
    μαύρο έδινε κι έπαιρνε εδώ. Έχασες!!! Ρώτα την καπετάνισσα Γιώτα να
    σου πει !

    Όσο για το χιούμορ μου, εεε, είμαι γνωστή ότι σφάζω με το μπαμπάκι
    …..αρκεί να μην τα πάρω 🙂

    ΥΓ. Χμ…αν έλειπε και η αναφορά της καταγωγής μου, θα σε λάτρευα
    🙂

    Μου αρέσει!

  12. Πενθεσίλεια, ας αρχίσουμε:

    1. Αν και πάλι απασχολημένος όπως τον παλιό καιρό (έτυχε) θα
    παρακολουθήσω το αφήγημα σου κριτικάροντας ενίοτε.

    2. Το κουράγιο μου, ναι υπάρχει ακόμη παρά τα βάσανα μου (κυρίως
    ψυχολογικού περιεχομένου).

    3. Η ευχαρίστηση είναι για το ταξίδι, τη φύση, την παρέα, ενώ η
    ταβέρνα έρχεται τελευταία. Αν υπάρχει καλώς, αν δεν υπάρχει πάλι
    καλώς. Ξεχνάς τη ρήση (πολύ μ΄αυτές έχω να κάνω φαίνεται): η
    ευτυχία είναι στο ταξίδι και όχι στον προορισμό, κάπως έτσι αν
    θυμάμαι καλά.

    4. Πολύς λόγος περί της γυναίκας πόρνης (χρησιμοποιώ πιο ήπια λέξη
    από αυτή των σχολίων σου). Μα αγαπητή μου (ΚΑΙ ΖΗΤΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗΝ ΚΑΙ
    ΤΗΝ ΕΠΙΕΙΚΙΑ ΣΑΣ προκαταβολικά) όλες οι γυναίκες πόρνες είναι. Το
    πιστεύω πάρα πολύ. Όσο και αν το εξωραϊζετε. Μην το εξευγενίζετε
    και το διαχωρίζετε στη δικιά μας, στου άλλου, στου γείτονα, κλπ
    κλπ. Δοθείσης ευκαιρίας, καμμιά γυναίκα δεν θα πει όχι. Όμως άνδρες
    υπάρχουν που θα πουν όχι. Και για να λέμε την αλήθεια το όχι θα το
    πουν μόνο γιατί θα φοβούνται το επακόλουθο μπλέξιμο. Οι γυναίκες
    είναι ταλέντα στο να μπλέκουν και να ξεμπλέκουν (τον εαυτό τους
    φυσικά). Βάλε το χέρι στην καρδιά και παραδέξου τα παραπάνω.
    Βρήκατε όλες να βαράτε τους άνδρες. Όλες οι «οσίες» και οι
    «παρθένες». Για να μην πω για τις θεούσες που είναι οι πιο
    βιτσιόζες όλων. Ξέρω ότι γίνομαι κακός και αντιπαθής αλλά την
    αλήθεια ελάχιστοι τη δέχονται. Και πονάει γαμώτο…

    5. Πενθεσίλεια, γράφεις καλά. Ικανοποιητικά θα έλεγα. Εξαιρετικά
    μερικές φορές. Αλλά έλεος, σταματήστε αυτά τα
    «Πενθεσίλεια….τολμάς!!!». Φιλοφρονήσεις που είναι παραπλήσιες σε
    όλα τα blogs από τους ίδιους ανθρώπους που τα γράφουν. Η ουσία δεν
    είναι η φιλοφρόνηση (και δη η ίδια προς όλους) για να περνάμε τον
    αργόσχολο χρόνο μας. Η ουσία είναι η εποικοδομητική κριτική, αν
    υπάρχει. Δηλ. για να εξηγούμεθα. Τι τόλμησες (μέχρι τώρα
    τουλάχιστον); Πιο κοινότυπη ιστορία από ένα ζευγάρι όπου ο άνδρας ή
    η γυναίκα έχει εξωσυζυγική σχέση δεν υπάρχει στη λογοτεχνία. Τι
    καινοφανές μας είπες: ότι ένας γιατρός είχε μια γκόμενα και δη
    οικογενειακή γνωστή. Μα σε όποια γειτονιά κι αν γυρίσεις θα
    ακούσεις και από κανα δυο τέτοιες ιστορίες. Γνωστό το story λοιπόν,
    η ουσία είναι πως θα το διανθίσεις και τι εξέλιξη-κατάληξη θα έχει.
    Τότε θα μπορούν να αναφωνήσουν ή όχι οι εκπλαγέντες θαυμαστές σου.
    Και το πόσο «τεράστιο» είναι αυτό που είπε ο (λαϊκός) Φώσκολος
    φαίνεται από την ίδια τη φράση.

    6. Ας ηρεμήσουμε λοιπόν, προς το παρόν, αναμένοντας. Προσωπικά
    αναμένω πιο δυνατή γραφή και πιο περίπλοκο σενάριο.

    7. Επί τη ευκαιρία, αγαπητή μου Πενθεσίλεια (και ξέρεις πόσο
    αληθινό είναι το αγαπητή). Παλιότερα είχες γράψει μια ακόμη ιστορία
    μ΄ έναν γιατρό (αλήθεια γιατί τα έβαλες με τους ντοτόρους;) όπου ο
    Θεσσαλονικιός προφέσορας παράτησε τη συνεργάτιδα κλπ κλπ.
    Καλογραμμένη ιστορία, αλλά τώρα που την ξαναδιαβάζω θα ήθελα να
    κάνω μερικές έως αρκετές διορθώσεις. Μου επιτρέπεις; Για δικιά μου
    χρήση θα είναι. Μάλιστα αν θελήσω να τη χρησιμοποιήσω σε υπό έκδοση
    βιβλίο θα μου τη διαθέσεις; Με κατάλληλη βέβαια άδεια που εσύ θα
    βρεις πως θα είναι.

    Αυτά προς το παρόν Πενθεσίλεια – a story teller young lady -.
    With all my respect

    WHYLINE

    Μου αρέσει!

  13. Αφήγηση μεστή, ζωντανή, χωρίς υπονοούμενα τα οποία δεν
    ταιριάζουν σε έναν άνθρωπο αποφασισμένο να ξεκαθαρίσει τα πράγματα.

    Η ενοχή διαμαρτύρεται, η συνενοχή σιωπά… Όπως στο κλασσικό μύθο,
    η Εύα πρωτοστατεί και ο Αδάμ, τουλάχιστον διστάζει…

    Ο άντρας βολεύεται στην φευγαλέα ηδονή. Η γυναίκα επιδιώκει τη
    συναισθηματική κάλυψη.

    Η συνέχεια, οψέποτε παρουσιασθεί, θα καταδείξει τι μέλλει γενέσθαι
    σε τούτο το πεδίο ερωτικής διεκδίκησης.
    Υγ Και γιατί Μαντά παρακαλώ; Σπουδαιότατη συγγραφεύς αναντίρρητα
    της σύγχρονης Ελληνικής Πεζογραφίας, αλλά ο καθείς έχει τη δική του
    αξία και εντέλει γραφή. Καμία σύγκριση ποτέ.

    Δεν έχω διαβάσει ποτέ την εν λόγω συγγραφέα, αλλά αναγιγνώσκω με
    χαρά Penthesileia…
    Θέμης

    Μου αρέσει!

  14. Είσαι σε καλό δρόμο πιστεύω και θεωρώ ότι άμα του δώσεις την
    ευκαιρία να αναπνεύσει λίγο μέσα σου και να το κλωθογυρίσεις στο
    μυαλό σου, θα πάει τσουλώντας ως το τέλος.
    Μην καταπιεσθείς που αναμένουμε με το ποτήρι στο ένα χέρι και το
    τσιγάρο μισοσβησμένο στο άλλο, για τη συνέχεια… (εντάξει, ούτε το
    GoT πια έτσι!)

    Άσε το να ρεύσει αργά και όμορφα και θα το χαρούμε όλοι.
    Keep on the good work!
    🙂

    Μου αρέσει!

  15. Μαρία, χαίρομαι που σε κράτησε αν και προσωπικά το βρίσκω λίγο
    αργό. Το κάνω όμως σαν άσκηση κάπως, ξέρεις, να δω αν αρχίσει να
    κυλάει η πένα και πάλι.

    Σε ευχαριστώ πάντως που είσαι εδώ και που είσαι τόσο…ευγενική
    μαζί μου 🙂

    Μου αρέσει!

  16. Θέμη , χάρηκα που πέρασες και για όσα έγραψες. Είσαστε όλοι πολύ
    ευγενικοί. ‘

    Όπως έγραψα και στο σχόλιο στη Μαρία, είναι περισσότερο μια άσκηση,
    ένα μικρό στοίχημα με τον εαυτό μου, αν θα μπορέσω δηλαδή να
    ξαναγράψω κάτι με ροή και ενδιαφέρον. Οψόμεθα ό πως λες.

    Όσο για την κα Μαντά, να πω ότι έχω διαβάσει βιβλία της online και
    περνά ευχάριστα η ώρα με αυτά. Εξάλλου, όπως μου είπε και μια
    εργαζόμενη σε γνωστό εκδοτικό οίκο, χρειάζονται κι αυτά τα βιβλία
    για να τροφοδοτείται ο οίκος για άλλες εκδόσεις. Ορθό και σεβαστό
    και για τα περί του οίκοι και για τα περί συγγραφέων Ελλήνων αυτού
    του είδους.

    Ξέρεις, επειδή λατρεύω συγγραφείς όπως τον Καζαντζάκη, τον Τολστόι,
    Ντοστογιέφσκι ή Στάιμπεργκ, Κούντερα, ακόμη και Μπουκόφσκι, θεωρώ
    τη δική μου γραφή παιδική, αλλά σαν παιδί μου αρέσει να παίζω. Αυτό
    είναι το μπλογκ μου : ένα αληθινό παιχνίδι από καρδιάς 🙂

    Ας παίξουμε λοιπόν…αναγιγνώσκοντας 🙂

    Μου αρέσει!

  17. Γιάννη μου, έχεις δίκιο, θα το αφήσω λίγο σε ηρεμία γιατί μου
    βγαίνει λίγο…άνευρο 🙂

    Σήμερα όλο κάτι κλωθογυρνάει στο μυαλό μου και πάει αλλού από εκεί
    που ήθελα και μάλλον θα μου αρέσει περισσότερο.

    Σβήσε κι αυτό το τσιγάρο καρδιά μου, γιατί γεμίσαμε καπνούς και
    τελικά θα βγει αστυνομικό το σύγγραμμα .

    ΥΓ . και ποιο είναι πάλι το GoT, μου με έπεισες να δω το The office
    και ακόμα και στον 2ο κύκλο δεν βλέπω νόημα. Μήπως εννοούσε το
    Βρεττανικό Office? Δες λίγο Black Mirror που βλέπω κι εγώ αυτές τις
    μέρες και τίποτα δε γράφω η άχρηστη!

    Μου αρέσει!

  18. Το Black Mirror το έχω δει και περιμένω την 3η season που θα
    βγει αργότερα από Netflix.

    To The office (το αμερικάνικο) δεν θυμάμαι με ποια αφορμή στο είχα
    προτείνει. Είναι μια κωμωδία χαρακτήρων (ουσιαστικά σε κλειστό
    σταθερό χώρο) που τη βλέπεις χαλαρά όταν τρως π.χ. ή σε φάση
    κούρασης ή σε φάση που δεν θες να σκέφτεσαι κλπ.

    Αν θες κάτι ελαφρώς (ελαφρώς, λέω) προβοκατόρικο που ενδέχεται να
    κολλάει σε κάποια σημεία και με τη θεματική που αναλύεις εδώ σε
    αυτές τις τελευταίες αναρτήσεις σου, δοκίμασε να δεις το «You’re
    the worst».

    Αυτά.
    🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s