Η άλλη…

 Θα πάει μακριά η βαλίτσα, το βλέπω εγώ. Όσοι/ες έχουν υπομονή...κι ευγένεια...ποπ κορν, τσιγάρο και σίγουρα ποτό.   -Μ' αγαπάς; -Πού είναι το πουκάμισό μου; Σε 10 λεπτά πρέπει να έχουμε φύγει. Πετάω απόψε για το συνέδριο και ακόμα έχω τις σημειώσεις της ομιλίας μου σκορπισμένες. -Μ' αγαπάς;Αναστέναξε. Σταμάτησε να ντύνεται και ξάπλωσε πάλι στο … Συνέχεια ανάγνωσης Η άλλη…

Καλής οικογενείας…

Μετά από καιρό, κι ενώ οι λέξεις με έχουν ξεχάσει κλειδωμένη σε μια σοφίτα παλιού κτηρίου, κι η πένα μου στάζει μελάνι κάθε δεύτερη συλλαβή, αποφάσισα να δοκιμάσω τις αντοχές της νύχτας. Κι άρχισα να ξετυλίγω μια ιστορία...σε συνέχειες... Κι όσο πάρει... Αυλαία.   Έκανε πολλή ζέστη για Απρίλη. Ήταν ένας Απρίλης απρόσμενος και καταλυτικός. … Συνέχεια ανάγνωσης Καλής οικογενείας…

Ραμόνα…

Χριτς χρατς  ο δίσκος, χίλιες φορές τον είχε ακούσει, ειδικά τα τελευταία 10 χρόνια. Σαν σουρούπωνε, έκλεινε τα παράθυρα, άναβε τσιγάρο , το πρώτο και το τελευταίο της ημέρας , έβγαζε ένα ποτηράκι κρυστάλλινο, κολωνάτο, με σκαλίσματα, έβαζε λίγο λικέρ πορτοκάλι και μετά καθόταν στην πολυθρόνα την μπαμπού που είχε ένα τεράστιο καφέ μαξιλάρι κι έβαζε … Συνέχεια ανάγνωσης Ραμόνα…

Νόστος, δρόμος, καρδιά! (blogame)

Ανασαίνω και πάλι τον ίδιο αέρα όπως όταν ήμουν παιδί. Έλειπα μακριά στα ξένα,  βλέπετε, και δεν πίστευα πως θα ξαναγύριζα. Μα, ποτέ μην πεις ποτέ. Ούτε την Κυριακή... Έφτιαχνα την βαλίτσα μου και δεν ήξερα τι να πρωτοβάλω μέσα. Ρούχα, αναμνήσεις, τσιγάρα, σουβενίρ, εσώρουχα,φωτογραφίες,τι να χωρέσει μια ζωή και μια αιωνιότητα; Την άδειασα κι … Συνέχεια ανάγνωσης Νόστος, δρόμος, καρδιά! (blogame)

Οι γέφυρες που περπάτησα…

  "Κόπηκαν τα γεφύρια! Το νερό έσπασε τα γεφύρια! Το νερό!" Οι φωνές ηχούσαν στο άδειο δωμάτιο. Το νερό, τα γεφύρια, το φράγμα, έσπασαν όλα μέσα μου.     Ήταν άνοιξη θαρρώ, μπορεί και χειμώνας βαρύς. Η μνήμη μου είναι σίγουρη για αυτό. Ήταν σίγουρη και για το ότι ήταν αγάπη. Ή μήπως έρωτας; Ναι, … Συνέχεια ανάγνωσης Οι γέφυρες που περπάτησα…

sailing…

Ο χρόνος φίλος και εχθρός. Λησμόνησα τα βράδια τα απάνεμα και έχω πεθυμήσει το μικρό καλοκαίρι του πελάγους από τα μικράτα μου.  Εκείνα τα μικρά καλοκαίρια με ηρεμία, με τον χρόνο τον ακίνητο και αμετακίνητο. Θέλω να μου τον χαρίσεις πίσω με ένα νυχτερινό μπάνιο,  αγκαλιά με αστέρια και φεγγάρι φτιαγμένα από την άμμο της … Συνέχεια ανάγνωσης sailing…

changed…

Είμαστε εδώ ξανά. Λείπει η βότκα , λείπει και το στριφτό.  Αλλάξαμε φίλε και δεν παλεύεται η νύχτα. Σήκωσε το κεφάλι κι άκου με. Το να εμπιστεύεσαι ανθρώπους είναι τέχνη .  Το να τους προσπερνάς είναι φιλοσοφία. Άσε το παράθυρο να ανοίξει στο καταχείμωνο και το αηδόνι να πει τον καημό του.

Νυχτερινό…

Πέφτουν τα χρυσάνθεμα από τα μάτια και καταλήγουν στο ρυάκι της καθημερινότητάς σου. Χαμένος σε σκέψεις ακολουθείς τα ίχνη ενός σκούρου σκύλου με φουντωτή ουρά και το ένα του αυτί δαγκωμένο. Το αγαπάς αυτό το σκυλί για τις ουλές του . Ένα μεσημέρι σε βρήκα μέσα σε μια λιμνούλα από το τρίχωμά του. Άλλος θα … Συνέχεια ανάγνωσης Νυχτερινό…

θυμήθηκα…

....όλους αυτούς και όλες αυτές που γνώρισα εδώ μέσα από παλιά. Αντί να κοιμάμαι διαβάζω παλιά μου ποστ και ανησυχώ. Έγραφα με μια αλαζονεία και ενίοτε με έναν πεισσιμισμό απίστευτο. Αλλά έγραφα. Εδώ και καιρό κατάλαβα ότι με έφησε η "πένα" μου. Οι λέξεις ξεχνάνε να  περάσουν το κατώφλι μου.  Θυμάμαι που κάποτε μου έρχονταν … Συνέχεια ανάγνωσης θυμήθηκα…